O Turnickim cicho sza!

Tymczasem miasta i miasteczka położone wokół terenu przyszłego parku urbanizują się coraz szybciej. Powstają nowe drogi, punkty handlowo-usługowe, wycina się las... Wioski też nie te same co jeszcze przed kilkoma laty: raz, że wiele z nich to już satelickie sypialnie miastowych, dwa – że i mieszkańcy wsi obrastają w różnego rodzaju infrastrukturę. Związek między urbanizacją a dzikością otaczającej nas przyrody jest oczywisty. Dwa miesiące temu w lasku – wcale nie wielkim, wcale nie dzikim – na Kruhelu Wielkim, zaledwie dwa kilometry od miasta, zobaczyć można było puszczyka uralskiego. Od kilku tygodni lasek ten jest wycinany, a puszczyka ani widu.
Kiedy przed laty rozgorzała dyskusja o utworzeniu parku, „za” byli ekolodzy, „przeciw” niemal wszyscy pozostali: mieszkańcy terenów objętych projektowanym parkiem, leśnicy, lokalne samorządy. Wśród argumentów na „nie” najczęściej wymieniano utratę pracy przez mieszkańców i leśników.

Nie pytajcie, bo mi zaszkodzicie...
O tym, że mamy jeszcze resztki dzikiej puszczy karpackiej, a rzadkie okazy fauny i flory, najlepiej wiedzą przyjeżdżający w nasze strony turyści. Na ich pobytach zarabiają m.in. właściciele gospodarstw agroturystycznych, znajdujących się na terenie planowanego parku. Jednak próba rozmowy na temat TPN z gospodynią jednego z takich gospodarstw kończy się całkowitą porażką. – Zapraszam, ale o parku wypowiadać się nie będę – mówi kobieta stanowczo. – Kiedyś powiedziałam, że w sumie jestem za i do dziś mam problemy...